“Oruç” Türkçede isim olarak kullanılan Farsça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Tanrı'ya ibadet amacıyla yeme, içme vb. şeylerden belli bir süre kendini alıkoyma”. 4 harf ve 2 heceden (o-ruç) oluşur. Kelimeyle ilgili 5 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Farsça rūze
isim, din bilimiTanrı'ya ibadet amacıyla yeme, içme vb. şeylerden belli bir süre kendini alıkoyma
“Eh, biz her vakit duamızı, orucumuzu eksik etmeyiz, çok şükür!” — Necati Cumalı
mecazÇok sevilen veya istenen şeylerden uzak durma