Köken: Arapça ruḳşe
- 1
sıfatGülünç bir biçimde giyinip süslenen (kadın)
“Sadece kasabanın adam çekiştirmesinden başka bir şey bilmeyen seviyesiz ve rüküş kadınlarını tenkit ediyordu.” — Reşat Nuri Güntekin
“Rüküş” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Gülünç bir biçimde giyinip süslenen (kadın)”. 5 harf ve 2 heceden (rü-küş) oluşur.
Köken: Arapça ruḳşe
sıfatGülünç bir biçimde giyinip süslenen (kadın)
“Sadece kasabanın adam çekiştirmesinden başka bir şey bilmeyen seviyesiz ve rüküş kadınlarını tenkit ediyordu.” — Reşat Nuri Güntekin