Köken: Arapça rābiṭa · Telaffuz: ra:bıta
- 1
isim► bağ (I)
“Bu dünya öyle bir dünya ki zengin ile fakir arasında kardeşlik rabıtaları bile kalmıyor.” — Reşat Nuri Güntekin
- 2
► ilişki
“Bu rabıtamı sizden gizlemek pek fazla azap veriyor.” — Peyami Safa
- 3
Birbirini tutma, tutarlık
- 4
Düzen, sıra
- 5
Birbirine geçmeli tahtadan bir döşeme türü
- 6
Tarikatlarda müridin şeyhi aracılığıyla kalbini Allah'a bağlaması