Köken: Arapça redd + Türkçe etmek · Telaffuz: re'ddetmek
- 1
nesnesiz, fiilVerilen veya yapılması istenen bir şeyi kabul etmemek, geri çevirmek; reddeylemek
“Kendisine evlenme teklif ettim, reddetti.” — Sait Faik Abasıyanık
- 2
-den, fiilAileden olan birini aileden bir kişi olarak saymamak, tanımamak; reddeylemek
“Evlatlıktan reddettim, evime koymayacağım.” — Halide Edip Adıvar
- 3
Yalanlamak, çürütmek
“Büyük bir nefretle bu adi yalanı reddederim.” — Asaf Halet Çelebi