“Saksafon” Türkçede isim olarak kullanılan Fransızca kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Genellikle pirinçten yapılmış, metal tuşlara basılarak çalınan, çoğunlukla bandolarda ve caz topluluklarında kullanılan bir tür üflemeli çalgı”. 8 harf ve 3 heceden (sak-sa-fon) oluşur.
Köken: Fransızca saxophone
isim, müzikGenellikle pirinçten yapılmış, metal tuşlara basılarak çalınan, çoğunlukla bandolarda ve caz topluluklarında kullanılan bir tür üflemeli çalgı
“Saksafoncu, saksafonun borusunu havalara kaldırarak sololar yapıyordu.” — Çetin Altan