“Sara” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Zaman zaman kendini kaybederek olduğu yere düşme, vücutta şiddetli çırpınmalar ve ağız köpürmesi ile ortaya çıkan bir sinir hastalığı; tutarık, tutarak, tutarga, yilbik, epilepsi”. 4 harf ve 2 heceden (sa-ra) oluşur.
Köken: Arapça ṣarʿa
isim, tıpZaman zaman kendini kaybederek olduğu yere düşme, vücutta şiddetli çırpınmalar ve ağız köpürmesi ile ortaya çıkan bir sinir hastalığı; tutarık, tutarak, tutarga, yilbik, epilepsi
“Nefesi kulunca, sıtmaya, havaleye, saraya, çarpıntıya birebirmiş.” — Hüseyin Rahmi Gürpınar