Köken: Arapça selef
- 1
isimBir görevde, meslekte kendinden önce bulunan ve yerine geçilen kimse; öncel, halef karşıtı
“Selefleri bu yolda bir sürü tedbir almışlar fakat tam muvaffak olamamışlardır.” — Necip Fazıl Kısakürek
“Selef” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir görevde, meslekte kendinden önce bulunan ve yerine geçilen kimse; öncel, halef karşıtı”. 5 harf ve 2 heceden (se-lef) oluşur.
Köken: Arapça selef
isimBir görevde, meslekte kendinden önce bulunan ve yerine geçilen kimse; öncel, halef karşıtı
“Selefleri bu yolda bir sürü tedbir almışlar fakat tam muvaffak olamamışlardır.” — Necip Fazıl Kısakürek