Köken: Arapça sufre
- 1
isimMasa, sini vb. şeylerin, yemek yemek üzere hazırlanmış durumu
“Yemek vakti gelmiş, misafirler sofraya oturmuşlardı.” — Reşat Nuri Güntekin
- 2
Birlikte yemek yiyenlerin tümü
“Bizim sofra çok şendir.”
- 3
► sofra tahtası
- 4
Halı göbeğinde daire biçimindeki çiçekli bölüm
- 5
ağızlardan► anüs
“Çocuğun sofrası dışarı fırlamış.”