- 1
sıfatŞimdiki zamana en yakın zamandan beri olan veya bu zamanda yapılmış, olmuş olan; encam, hatime, ilk karşıtı
“Gündüzün son ışıklarıyla beraber sanki odadan eşya da çekiliyordu.” — Peyami Safa
- 2
En arkada bulunan
“Son vagon.”
- 3
Artık ondan ötesi veya başkası olmayan
“Peygamberimiz son din olan İslamiyet’in temsilcisi olarak ve yine son peygamber sıfatı ile gönderilmiştir.” — Ahmet Yaşar Zengin
- 4
► olanca
“Son kuvvetiyle: Ya Ali! diye bağırdı.” — Memduh Şevket Esendal
- 5
isimBir şeyin en arkadan gelen bölümü; bitim, nihayet, münteha
“Kışın sonu. Bu yolun sonu.”
- 6
isim, mecaz► ölüm
- 7
isim, anatomi► döl eşi
son ne demek?
sıfat, isim·7 anlam·3 harf·son
“Son” Türkçede sıfat ve isim olarak kullanılan bir kelimedir. Sözlükte 7 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Şimdiki zamana en yakın zamandan beri olan veya bu zamanda yapılmış, olmuş olan; encam, hatime, ilk karşıtı”. 3 harf ve 1 heceden (son) oluşur. Kelimeyle ilgili 11 deyim ve atasözü vardır.
Son ile ilgili atasözleri ve deyimler
Son ile kurulan birleşik kelimeler
- son adam
- sonbahar
- son birim
- son cemaat yeri
- son çeyrek
- son dakika
- son derece
- son deyiş
- son ek
- son görev
- son gürlüğü
- son hızla
- son kânun
- son kerte
- son model
- son nefes
- sonnot
- son ses
- son söz
- son teşrin
- son turfanda
- son ütücü
- son vazife
- son yolculuk
- çeyrek son
- yarı son
- baştan sona
- dönem sonu
- hafta sonu
- harman sonu
- satır sonu
- süre sonu
- vade sonu
- yarıyıl sonu
- önünde sonunda