tabiat ne demek?

isimArapça7 anlam6 harfta·bi·at

“Tabiat” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 7 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “doğa”. 6 harf ve 3 heceden (ta-bi-at) oluşur.

Köken: Arapça ṭabīʿat

  1. 1

    isim► doğa

    “İnsan zekâsı tabiatın içinde değil tabiatın yanında, ayrı bir kuvvettir.” — Ahmet Haşim
  2. 2

    Doğal özellik

    “Arazinin tabiatı.”
  3. 3

    Dış dünyanın dağlar, denizler, kırlar vb. daha çok güzelliğiyle insana hitap eden tarafı

  4. 4

    İnsanın sahip olduğu güce karşılık, dış dünyada hüküm sürmekte olan düzenden doğan güç

  5. 5

    ► huy

    “Mağrur, bazen zalim olacak kadar hiddetli, bazen çok müşfik ve hassas bir tabiattadır.” — Asaf Halet Çelebi
  6. 6

    Güzeli ayırma melekesi; zevk

    “Abdi Bey, tabiat sahibi, altıncı kat terasında böyle bir bahçe tanzimi, doğrusu takdire şayan.” — Attilâ İlhan
  7. 7

    İnsanın büyük abdest bozma kolaylığı veya zorluğu

Tabiat ile kurulan birleşik kelimeler