tabii ne demek?

sıfat, zarfArapça6 anlam5 harfta·bi·i

“Tabii” Türkçede sıfat ve zarf olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 6 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “doğal”. 5 harf ve 3 heceden (ta-bi-i) oluşur.

Köken: Arapça ṭabīʿī · Telaffuz: tabii:

  1. 1

    sıfat► doğal

  2. 2

    Olağan, alışılmış, her zamanki gibi olan, beklenildiği gibi

    “Sıcaklar arttıkça serin yerler aramak, âdeta tabii bir ihtiyaç hâline geliyor.” — Ahmet Rasim
  3. 3

    Sağduyuya, mantığa, olağan düzene uygun olan

    “Beklenen cevap gelince derhâl yazılacağı tabiidir.” — Atatürk
  4. 4

    Yapmacık olmayan, doğal olan

    “Bir milletin kendi varlığını müdafaa etmesinden daha tabii ne olabilir?” — Mehmet Kaplan
  5. 5

    Katıksız, saf, doğal olan

    “Tabii meyve suları.”
  6. 6

    zarf(ta'bi:) Doğal olarak, işin gereği olarak; elbet, elbette

    “Yurttaşlarım arasında bana bu yabancılığı çektirmemek isteyenler de oldu tabii.” — Adalet Ağaoğlu

Tabii ile kurulan birleşik kelimeler