Köken: Arapça taʿbiye · Telaffuz: ta:biye
- 1
isimYerli yerine koyup hazırlama, yerleştirme
“Mete bunları atlarının renklerine nazaran tabiye etti.” — Ziya Gökalp
- 2
İstenen sonuca ulaşmak için izlenen yol; taktik
- 3
askerlik► taktik
“Fen ve silah terakkileri, tabiye üzerinde birçok tesir icra eder; tabiye usul ve kaidelerini de değiştirir.” — Necip Fazıl Kısakürek
- 4
askerlikAskerlik sanatı
“İlk tabiye dersine talim öğretmenlerinden Albay Hilmi Bey geldi, iyi bir giriş yaptı.” — Ziya Yergök
- 5
► tabya