“Tambura” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Türk halk müziğinde kullanılan, cura, bulgari, çöğür, bağlama gibi telli ve mızrapla çalınan çalgıların genel adı”. 7 harf ve 3 heceden (tam-bu-ra) oluşur.
Köken: Arapça ṭanbūre · Telaffuz: tambu'ra
isim, müzikTürk halk müziğinde kullanılan, cura, bulgari, çöğür, bağlama gibi telli ve mızrapla çalınan çalgıların genel adı
“Gündüzleri öğleden sonra yatağından kalkarak tamburasını eline alıyordu.” — Ömer Seyfettin