Köken: Arapça ṭarīḳat · Telaffuz: tari:kat
- 1
isim, din bilimiAynı dinin içinde birtakım yorum ve uygulama farklılıklarına dayanan, bazı ilkelerde birbirinden ayrılan Tanrı'ya ulaşma ve onu tanıma yollarından her biri
“Mevlevi tarikatı. Bektaşi tarikatı.”
- 2
Bir şeyhe bağlı kimseler için konulmuş olan manevi, ahlaki ve sosyal kuralların bütünü ve bu kurallara göre teşkilatlanmış kurum