Köken: Arapça teşḫīṣ · Telaffuz: teşhi:si
- 1
isimKim ve ne olduğunu anlama, tanıma, seçme
“Hayatımı karartan bir adamı bile teşhiste zaafa uğradım.” — Osman Aysu
- 2
► belirleme
“Bu teşhisi ister istemez kabul eden çağdaş Batılı, hastalığın sınırlarını daraltmak ister.” — Cemil Meriç
- 3
edebiyat► kişileştirme
- 4
tıp► tanı
“Önceden koyduğu nice teşhislerin doğruluğu sonradan kaç defa sabit olmuş.” — Abdülhak Şinasi Hisar