Köken: Arapça tebaʿa · Telaffuz: teba:
- 1
isim, eskimiş, hukuk► uyruk
“Şüphesiz tebaasını mesut eden, koruyan bir kral da değerli bir insandır.” — Mehmet Kaplan
“Tebaa” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “uyruk”. 5 harf ve 3 heceden (te-ba-a) oluşur.
Köken: Arapça tebaʿa · Telaffuz: teba:
isim, eskimiş, hukuk► uyruk
“Şüphesiz tebaasını mesut eden, koruyan bir kral da değerli bir insandır.” — Mehmet Kaplan