“Tembel” Türkçede sıfat olarak kullanılan Farsça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “İş görmeyi, çalışmayı sevmeyen, çaba göstermekten, sıkıntıdan kaçan (kimse); ağırcanlı, haymana”. 6 harf ve 2 heceden (tem-bel) oluşur. Kelimeyle ilgili 1 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Farsça tenbel
sıfatİş görmeyi, çalışmayı sevmeyen, çaba göstermekten, sıkıntıdan kaçan (kimse); ağırcanlı, haymana
“Tembeller ve işsizler daha çok yorulurlar.” — Abdülhak Şinasi Hisar
tıpFonksiyonunu yerine getirmede yavaşlık gösteren (organ)
“Galiba karaciğeri de tembel.” — Haldun Taner