Köken: Farsça tuḫm
- 1
isim, bitki bilimiBitkilerde döllenme sonunda yumurtacıktan oluşan ve yeni bir bitki oluşmasını sağlayan tane; ekecek
“Bir bez parçasına sardığı boru çiçeği tohumlarını toprağa serpti.” — İhsan Oktay Anar
- 2
mecazSoy sop, döl, nesil, sülale
“Tohumu kurudu.”
- 3
mecazOrtaya bir sonuç çıkaran, bir sonucun oluşmasına sebep olan şey
“Ruhuna ve hafızasına serpilen bu tohumlar onda zamanla çiçeklerini açar ve meyvelerini verir.” — Abdülhak Şinasi Hisar
- 4
anatomi► spermatozoit