Köken: Arapça ṭuġyān · Telaffuz: tuğya:nı
- 1
isim, eskimişAkarsuyun taşması, kabarması
- 2
► taşkınlık
- 3
► azgınlık
“Son tuğyan asrında ise kolluk önüne iskemleler atılır veya hasırlar serilir, üstüne laubaliyane oturur, yan gelip uzanırlar.” — Reşat Ekrem Koçu