Köken: Arapça ufḳ
- 1
isimDüz arazide veya açık denizde gökle yerin birleşir gibi göründüğü yer; çevren
“Geniş çöl ufukları arasında çadırlarımızı kurduk.” — Falih Rıfkı Atay
- 2
coğrafyaÇekülün gösterdiği dikey çizgi ile gözlemci üzerinden geçen düzlem; göz erimi
- 3
mecazAnlayış, kavrayış, görüş, düşünce gücü
“Bu dar zihinlerde, ufku genişlememiş dimağlarda, zaruri olarak faziletler de dardı.” — Ömer Seyfettin
- 4
mecazBir kimsenin dışında bulunan çevre, muhit, dolay