Köken: Arapça ʿumūm · Telaffuz: umu:mu
- 1
sıfat► bütün
“Onun umum kumandanlığı, boş çöller içinde bedevi şeyhlerine verilen fahri paşalıklar gibi bir şey idi.” — Falih Rıfkı Atay
- 2
zamir► ahali
“Üçü de kısa bir boyun kırışıyla umumu selamladılar.” — Peyami Safa