Köken: Arapça vaḳf + Türkçe etmek · Telaffuz: va'kfetmek
- 1
-e, -i, fiilMal ve mülkünü satılmamak şartıyla bir hayır kurumuna veya işine bağışlamak
- 2
mecazAdamak, bir şeyin bütününü bir işe vermek
“Ben bütün ömrümü yuvamıza vakfedeyim de sen burada beni yalnız bırakıp çekil, öyle mi?” — Abdülhak Şinasi Hisar