Köken: Arapça vekīl · Telaffuz: veki:li
- 1
isimBirinin, işini görmesi için kendi yerine bıraktığı veya yetki verdiği kimse
“İşte bu adam sensin! Seni kendime vekil edeceğim...” — Ömer Seyfettin
- 2
► milletvekili
- 3
Bir görevde, asıl görevlinin yerine bakan kimse
- 4
eskimiş► bakan
“Hanın avlusundan sokağa vekil ve sefir otomobillerine taş çıkartacak bir lüks otomobil yürüdü.” — Reşat Nuri Güntekin