“Yüz” Türkçede isim ve sıfat olarak kullanılan bir kelimedir. Sözlükte 13 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Doksan dokuzdan sonra gelen sayının adı”. 3 harf ve 1 heceden (yüz) oluşur. Kelimeyle ilgili 85 deyim ve atasözü vardır.
isimDoksan dokuzdan sonra gelen sayının adı
Bu sayıyı gösteren 100 ve C rakamlarının adı
sıfatOn kere on, doksan dokuzdan bir artık
Kere, kat vb. kelimeler ile birlikte kullanılarak yapılan işin çokluğunu abartılı bir biçimde anlatan söz
“Hikmet Bey'in kurum ve edası, her zamankinden belki yüz kat üstündü.” — Sermet Muhtar Alus
isimBaşta, alın, göz, burun, ağız, yanak ve çenenin bulunduğu ön bölüm; beniz, duluk, didar, sima, çehre, surat, suret, vecih, faça, bet (I)
“Bir güzel çocuk yüzüyle gülümsüyor.” — Sait Faik Abasıyanık
► yüzey
“Suyun yüzünde.”
Kesici araçlarda ağız
“Bıçağın keskin yüzü.”
Bir kumaşın dikiş sırasında dışa getirilen gösterişli bölümü
Bir şeyin görünen bölümünde kullanılan kumaş
“Yorgan yüzü. Kanepenin yüzü.”
Birinin görülegelen veya umulan hoşgörürlüğüne güvenilerek gösterilen cüret
“Ne yüzle? Yüzü olmamak.”
► taraf
Bir yapının dışa bakan düşey yüzeylerinin her biri
“Ön yüz. Yan yüz. Arka yüz.”
mecaz► utanma
“Adamda yüz yok ki!”