yabancı ne demek?

sıfat7 anlam7 harfya·ban·cı

“Yabancı” Türkçede sıfat olarak kullanılan bir kelimedir. Sözlükte 7 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Başka bir milletten olan, başka devlet uyruğunda olan (kimse); bigâne, ecnebi”. 7 harf ve 3 heceden (ya-ban-cı) oluşur. Kelimeyle ilgili 5 deyim ve atasözü vardır.

  1. 1

    sıfatBaşka bir milletten olan, başka devlet uyruğunda olan (kimse); bigâne, ecnebi

    “Bu toprak bizimdir, içinde yabancının işi yok.” — Ruşen Eşref Ünaydın
  2. 2

    Başka bir milletle ilgili olan

    “Hiçbir millet, milletimizden daha çok yabancı unsurların inanç ve âdetlerine riayet etmemiştir.” — Atatürk
  3. 3

    Aileden, çevreden olmayan (kimse veya şey); el (II), namahrem

    “Ben, yabancı bir adam, neme lazım, hiç sesimi çıkarmadım.” — Memduh Şevket Esendal
  4. 4

    Tanınmayan, bilinmeyen; yad, yadırgı

    “Yabancı müşteri giremezdi kapısından. Gelenler hep edebiyat adamlarıydı.” — Yusuf Ziya Ortaç
  5. 5

    Aynı türden, aynı çeşitten olmayan

    “Yağın içinde yabancı maddeler var.”
  6. 6

    Bir konuda bilgisi, deneyimi olmayan

    “Bu uygulamanın yabancısıyım.”
  7. 7

    Belli bir yere veya kimseye özgü olmayan

    “Yabancı arabalar buraya park edemez.”

Yabancı ile ilgili atasözleri ve deyimler

Yabancı ile kurulan birleşik kelimeler