Köken: Arapça yetīm
- 1
sıfatBabası ölmüş olan (çocuk); babasız
“Biri, ihtiyar anası ve iki küçük yetim çocuğu; diğeri gene tek yetim oğlu ile oturan, kocaları ölmüş iki genç kadın vardı.” — Sâmiha Ayverdi
“Yetim” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Babası ölmüş olan (çocuk); babasız”. 5 harf ve 2 heceden (ye-tim) oluşur. Kelimeyle ilgili 1 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça yetīm
sıfatBabası ölmüş olan (çocuk); babasız
“Biri, ihtiyar anası ve iki küçük yetim çocuğu; diğeri gene tek yetim oğlu ile oturan, kocaları ölmüş iki genç kadın vardı.” — Sâmiha Ayverdi