Köken: Arapça zamāne · Telaffuz: zama:ne
- 1
isimİçinde bulunulan zaman, dönem
“Karısı, evin hayatını, kendisi yokken en akıllı adamlar gibi zamaneye uydurmuştu.” — Ömer Seyfettin
- 2
Yakınma veya hafifseme yoluyla şimdiki zaman
“Hep bunlar yeni avukatlık çenebazlığı, zamane lafları.” — Hüseyin Rahmi Gürpınar