“Zamir” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Kişi, dönüşlülük, gösterme, soru ve belirsizlik anlamı vererek adların yerini tutan söz; adıl: ben, sen, o, biz, siz, onlar, kendim, kendin, kendi, kendimiz, kendiniz, bu, şu, o, kim, ne, biri”. 5 harf ve 2 heceden (za-mir) oluşur.
isim, dil bilgisiKişi, dönüşlülük, gösterme, soru ve belirsizlik anlamı vererek adların yerini tutan söz; adıl: ben, sen, o, biz, siz, onlar, kendim, kendin, kendi, kendimiz, kendiniz, bu, şu, o, kim, ne, biri
“Onu ya insana verilen özel adla ya da adın yerini tutan bir zamirle gösterir.” — Azra Erhat
isim, eskimiş► içyüz
“Bu sözüyle zamirini dışa vurmuş oldu.”