Köken: Farsça zebūn · Telaffuz: zebu:n
- 1
sıfat, eskimişGüçsüz, zayıf, âciz olan
“İnsan gözünden ziyade, bu kafese konmuş vahşi, yırtıcı hayvanların, içleri hırs, haşinlik ve ürkeklikle dolu, heybetli fakat zebun gözlerine benziyordu.” — Refik Halit Karay