Köken: Farsça zehr
- 1
isimOrganizmaya girdiğinde kimyasal etkisiyle fizyolojik görevleri bozan ve miktarına göre canlıyı öldürebilen madde; ağı, sem (I), zıkkım
“Evvela bir yumruk vurdu sersemledim, sonra ağzıma bilmediğim bir zehir tıktı, işte bu zehirle bayıldım.” — Falih Rıfkı Atay
- 2
mecazBüyük üzüntü, acı, keder, sıkıntı
“Dünya ile küsmüş, içi zehir dolu olarak yaşamıştı bütün gençliğini.” — Necati Cumalı