can ne demek?

Köken: Farsça cān

1. 1

   isimİnsan ve hayvanlarda yaşamayı sağlayan ve ölümle vücuttan ayrılan madde dışı varlık; can kuşu, ruh

   “Canı yok edecek olan yine kendisidir.” — Nezahat Özcan

2. 2

   İnsanın kendi varlığı, özü

   “Bir kedi yavrusunu kurtarmak için ipe sarılıp kuyuya iner, canımı tehlikeye koyardım.” — Reşat Nuri Güntekin

3. 3

   Canlı olma durumu

   “Her şeyde bu mevsime mahsus bir can, bir dirilik kendini gösteriyordu.” — Memduh Şevket Esendal

4. 4

   ► kişi

   “Benimle beraber dört canız.” — Falih Rıfkı Atay

5. 5

   İnsanın duygularını taşıyan iç âlemi

   “Çirkin bana kurban, ben de güzele / Can sever güzeli, maldan ziyade”

6. 6

   Bektaşilik ve Mevlevilikte tarikat kardeşi

   “Şeyh çıkınca oradaki canlar da sırasıyla yürüyüp kapıya gelince dönüp baş kestikten sonra dışarı çıkarlar.” — Asaf Halet Çelebi

7. 7

   sıfatSevgi ve yakınlık duygusu ile kendisine bağlanılan

   “Alphonse Daudet ilk gençliğimin can yazarlarından biri idi.” — Tarık Buğra